Yn it hûs oan’e Bartemerwei dêr’t Wiebe Nauta wennet, hie syn heit Tseard, eartiids in knip en skearwinkel. Elke Surhúster wist fan him en syn frou Gryt. Gjin wûnder fansels, want wa’t dêr ienkear klant wie, liet him elke kear wer sjen. Jongfeinten dy’t oan’e moade meidwaan woene krigen brillantine yn it hier smard. Tseardkapper liet troch­geans lûde, fleurige muzyk skalle, wylst er oan it wurk wie. Syn frou dy’t ek faak yn’e saak te finen wie, ferkocht snoep en tabak oan dejingen dy’t op har beurt sieten te wachtsjen en oars net diene as sterke ferhalen fertelle.

Lês hjir de Grutte Gelf: