Jolanda Weeda-Weening ‘Surhúster om utens’

Fragen oan in âld Surhúster.
Naam: Jolanda Weeda-Weening
Kind van: Sikke en Kea Weening
Woonde op: It Noard 13
Leeftijd: 49 jaar
Verlief, verloofd, getrouwd?
Ik ben inmiddels al 26 jaar getrouwd met Joris en onze zonen Sjors (24) en Joey (22) wonen nog bij ons thuis.
Waar woon je nu: Bergschenhoek, Zuid Holland.
Wat heeft jou daar gebracht?
Tijdens een vakantie met Youth For Christ naar Zwitserland heb ik Joris leren kennen. Na ruim 4 jaar verkering hebben we samen besloten dat we in Bergschenhoek gingen wonen. Dit was vooral praktisch omdat er in Friesland op dat moment weinig banen waren voor Joris en voor mij. En Joris stond al ingeschreven voor een koopwoning op een fijne plek in Bergschenhoek.
Wat doe je nu?
Ik denk dat je werkgericht bedoelt? Ik werk bij Stichting Philadelphia Zorg. Daar begeleid ik cliënten met een verstandelijke beperking (beter gezegd cliënten met mogelijkheden!) in hun eigen huis. Dat zijn locaties in Rijswijk en Vlaardingen. Dat doe ik met veel plezier. (al vanaf 1994!! tussendoor een uitstapje naar een andere zorgorganisatie gemaakt) Daarnaast deel ik graag mijn kennis en werkervaring met mijn collega’s in het hele land. Dit doe ik door trainingen te geven door het hele land. O.a. trainingen over Zeggenschap, de Ouder wordende cliënt, Belevingsgerichte Zorg en het Moedige Gesprek (en nog meer). Vanaf september dit jaar ga ik dat volledig doen. Het hele land door betekend ook bv in Sneek en Bolsward waarbij ik dat natuurlijk graag even combineer met een bezoekje aan mijn ouders en zussen. (mijn zussen wonen nog in Friesland) En soms geniet ik dan van een overnachting in een B&B. (zie foto, dat is in Bolsward, tijdens een 2daagse training)
In mijn vrije tijd ben ik heel graag buiten. Ik fiets heel graag en doe met Joris aan geocachen. (een soort schat zoeken met gps) Dat is heerlijk om buiten te zijn, tijd samen door te brengen en te ontspannen.
Wat zijn jouw fijne herinneringen aan Surhuizum?
Het heerlijk buiten kunnen spelen in de weilanden, als het gras heel hoog stond of juist ermee spelen als het pas gemaaid was. Hutten bouwen, bomen klimmen. Maar ook het spelen op de boerderij bij Ome Gerrit en Tante Anje (zo noemde ik ze), de ouders van Fenny, mijn lagere school vriendin. Ik was altijd buiten. Ook de Spulwike was voor mij een hoogtepunt. Of met heit samen in de schuur, timmeren/ knutselen, mem die altijd klaar zat met thee en een koekje als ik uit school kwam.
Wat ook een fijne herinnering is, is dat bij heit en mem altijd alles kon: vrienden/ vriendinnen over de vloer, mee eten, er was altijd ruimte, aandacht, een grote pan soep en broodjes. Ik denk dat de mensen uit Surhuizum dit ook zullen herkennen. Mem zorgde graag voor haar gasten.
Wat was je favoriete plekje in Surhuizum?
Dat was denk ik ook buiten, het spelen. Maar ik herinner me ook avonden dat ik met een kussen in een kruiwagen lag om naar de wolken te kijken of naar de sterren. Heerlijk!
Heb je nog contact met mensen (vrienden, familie) in Surhuizum?
Vorige maand, bij het 60 jarig huwelijksfeest van heit en mem heb ik weer een heel aantal mensen gesproken van vroeger. Dat was heel fijn, een feest van herkenning! (al moest ik wel even na denken bij een aantal namen, gezichten herkende ik gelijk… sorry voor degene die ik niet gelijk bij naam wist!) Via de app of socials spreek ik Fenny Bouma nog af en toe. Heel gezellig!
Wat wil je verder nog kwijt:
Ik heb goede herinneringen aan de kerk in Surhuizum, toen nog de Pypketsjerke, waar ik ook getrouwd ben. En ik weet dat heit met heel veel liefde en passie jarenlang ouderling is geweest en mem wijkteamlid. Dit zit ook in mij, het omzien naar de ander, in mijn werk, vriendenkring maar ook in de kerk. Ik ben nu zelf sinds december ook wijkouderling en dat doe ik met heel veel plezier.
Ik geniet van het contact met de mensen, de aandacht, de diepe (geloofs-)gesprekken. En ben mijn ouders dankbaar dat ze dit aan mij hebben mee gegeven.
Leuk dat ik op deze wijze weer even “Yn Surhuzum” kon zijn! Oant Sjen!
Denkt u na het lezen van deze bijdrage: ‘Och, je zou die en die eens moeten vragen’, of iemand uit uw familiekring die ergens anders woont? Mail ons dan op redactie@gruttegelf.nl! Dan kunnen wij vragen of diegene mee wil werken aan onze rubriek.