Naam: Coby van der Veen

Kind van: Roel van der Veen en Janke van der Veen-van der Leij.

Woonde op: Miedwei 3.

Leeftijd: 63 jaar.

Verlief, verloofd, getrouwd? Getrouwd met Johan Jansen.

Waar woon je nu: Geleen in Zuid-Limburg.

Wat heeft jou daar gebracht? Het werk van mijn man, Johan Jansen. Hij is chemicus en kreeg ruim 30 jaar terug een baan bij DSM.

Wat doe je nu? Van alles. Twee ochtenden in de week geef ik wiskunde aan een groep van 10 kinderen in de leeftijd van 12 tot 19 op de IBBO school in Geleen. IBBO staat voor Ik Ben Bewust Onderwijs. In de afgelopen jaren heb ik op school ook meegewerkt aan survival en heb ik biologielessen gegeven.  Ik heb verder nog een moestuin. Qua opleiding volg ik een moestuincursus, een online wildplukcursus en ik volg een spirituele opleiding bij ons op school bij Jean Freer. 

Wat zijn jouw fijne herinneringen aan Surhuizum? Als kind op de boerderij spelen en in de natuur. Verder heb ik ook fijne herinneringen aan het spelen met de kinderen van school en uit de buurt en de contacten met anderen via mijn ouders.  Met 18 jaar ben ik al vertrokken naar Groningen om de analistenopleiding te volgen. Daarna is het contact met de mensen uit Surhuizum ook verminderd.

Wat was je favoriete plekje in Surhuizum? Dat is toch de natuur. De weilanden, de vogels, de dieren, vooral in de lente wanneer alles weer nieuw en fris is. Ook de kerktoren hoort daarbij. Van uit de verte buiten het dorp altijd zichtbaar en te herkennen. De Mieden is een favoriete plek. Daar ben ik opgegroeid en daar wonen en werken op dezelfde plek nog steeds mijn broer Henk met zijn gezin. Daar liggen toch mijn roots. 

Heb je nog contact met mensen (vrienden, familie) in Surhuizum? Met de familie in het dorp heb ik nog contact. 

Wat wil je verder nog kwijt: Al meer dan 30 jaar woon ik hier in Zuid-Limburg in Geleen. Een hele andere omgeving en een hele andere cultuur dan in het Noorden van het land. Hier in het zuiden zijn de mensen wat meer levensgenieters, bourgondiërs. In het noorden van het land zijn de mensen wat meer recht toe recht aan. Ze zeggen eerder wat ze ergens van vinden. Je weet eerder wat je aan een ander hebt. Het mooie is, dat ik die verschillen langzaam zie vervagen. De verschillen worden kleiner, maar de eigenheid blijft behouden.

Denkt u na het lezen van deze bijdrage: ‘Och, je zou die en die eens moeten vragen’, of iemand uit uw familiekring die ergens anders woont? Mail ons dan op redactie@gruttegelf.nl! Dan kunnen wij vragen of diegene mee wil werken aan onze rubriek.